Niecodzienne przypadki tłumaczy przysięgłych

Obowiązki i uprawnienia tłumaczy przysięgłych są regulowane prawem. Jednak również w tym zawodzie istnieją nadzwyczajne przypadki, luki i niecodzienne sytuacje. Zobaczmy, jak to wygląda z bliska.

Największym problemem dla osoby szukającej tłumacza przysięgłego jest… jego brak. W Polsce nie ma na przykład ani jednego tłumacza przysięgłego języka estońskiego. Gdy ktoś otrzyma dokumenty z Estonii, musi je wysłać do konsulatu tego kraju w celu potwierdzenia. Nie jest to najtańsze i najszybsze rozwiązanie.

Do zeszłego roku nie mieliśmy również tłumacza przysięgłego z katalońskiego. Ten język różni się od hiszpańskiego, więc tłumacze hiszpańskiego nie mogą przekładać na przykład dokumentów samochodowych auta sprowadzonego z Barcelony. Jednak z drugiej strony tłumacze angielskiego mogą tłumaczyć z australijskiej lub kanadyjskiej odmiany tego języka, mimo wyraźnych różnic. Warto wcześniej sprawdzić czy tłumacz, do którego planujemy się udać, jest uprawniony do przekładów danej odmiany języka.

Inną problematyczną kwestią jest brak regulacji odnośnie potwierdzeń elektronicznych. Mimo istnienia podpisu elektronicznego, nie ma czegoś takiego jak pieczęć elektroniczna, którą tłumacz mógłby zatwierdzać tłumaczenia wykonywane zdalnie dla osób z drugiego końca Polski. W praktyce wygląda to tak, że tłumacze wysyłają pocztą tłumaczenia in blanco, z pieczęcią. Nie trzeba wspominać, że jest to nielegalne i Ministerstwo Sprawiedliwości ściga takie przypadki.

Warto przy okazji wspomnieć jak tłumaczenia wyglądają za oceanem. W USA dokumenty certyfikuje się… samemu. Wystarczy napisać, że tekst został przetłumaczony z należytą starannością, podpisać się i uzyskać pieczęć Notary Public. Tę funkcję może pełnić każdy obywatel, który cieszy się zaufaniem sąsiadów i zda prosty egzamin. Koszt uzyskania pieczęci pod dokumentem to maksymalnie 10 dolarów. Bardziej skomplikowana jest kwestia aktów i kontraktów tłumaczonych z amerykańskiego na języki europejskie. Wówczas wymagane jest poświadczenie Apostille, które kosztuje ok. 100 dolarów i jest wystawiane przez uprawnione osoby oraz urzędy.